top of page
  • Foto van schrijverAnneleen Eygenraam

zak in overgave in je vruchtbare en fijngevoelige vrouwenlichaam


Het stroomde hier niet meer. Zelfs zó letterlijk dat ook het stadswater hier plots afgesloten was. ‘Een algemene storing’


En mijn innerlijke systeem gaf het op. Gaf zich over. Ze kon en wilde er niet meer tegen vechten. ‘Daim was ik dan toch weer aan het vechten?’ bedacht ik me. Zat ik dan weer in die go-go-go energie?


'Zachtheid. Overgave. Water. Flowen. Stromen.'


waren nog de enige woorden die mijn hoofd opkwamen toen ik precies verlamd en neergedrukt in de zetel lag. 'Ga in die vrouwelijke yin energie. Zak Anneleen. Het is ook. Geef je over. Zak in je ichaam. Jouw vruchtbare vrouwenlichaam. Laat het toe.'


‘Slow down’ zei de kaart die ik trok uit mijn card deck.



Ik laat me zakken in mijn fijngevoelige en vruchtbare vrouwenlichaam, zonder te weten wat nu


mama worden - wensmama - vruchtbaarheid - wensouders - tips om zwanger te worden

Rusten. Zakken. Zijn.


Daar lag ik dan, niet wetende hoe lang. Niet wetende tot wanneer. Niets wetend. Niet ziek zijn. Gewoon ‘neergedrukt’ en tegengehouden worden. Alsof alles diende geherkalibreerd te worden. Opnieuw. Voor de 1338e keer. Verdorie. 'Stopt dit dan ooit?' vraagt dat kleine onzekere stemmetje weer


Tot ik met mijn bijzonder fijn voelend lijf plots na een paar uur ervaarde dat ik precies terug verlangde om op te staan uit die zetel.



Tot ik terug zin kreeg om eten te maken. Want mijn zin en goesting volgen, dat is op zo'n moment het enige waar mijn energie naartoe kan gaan. Mijn enige allerbelangrijkste innerlijke gids. Ik wilde nu terug mezelf en m’n lijf vanbinnen uit letterlijk voeden.


Ik wandelde vanuit m'n zetel naar de keuken en opende de kraan. Én jawel. Het stadswater stroomde ook weer zoals ik stiekem weer helemaal had verwacht. Ongeloofelijk. En opnieuw verbaasd hoe het leven mij toont wat ik te ontdekken heb.



Ik geef me nu bewust over aan die vrouwelijke yin energie


omgaan met je kinderwens - rouw - verdriet - verlies - zwangerschapsverlies - miskraam - onvervulde kinderwens - onverklaarbaar onvruchtbaar

Ipv vollenbak terug de go-go-go knop van mij aan te zetten, in mijn mannelijke yang energie te schieten, herkende ik het patroon vanuit m’n verleden.


Yes. Ik zette alles aan de kant de komende dagen. Om nog meer te zakken. Nog meer me te voeden met m’n vrouwelijke energie. Met die yin energie van Moeder Aarde. Ik plande de dag erna een dagje zee.


Ik wil de golven, de flow, de stroming horen, ruiken, proeven, zien. Ik wil ze ontvangen met al mijn zintuigen. Het ervaren in al mijn cellen.



Er naar staren. Mediteren. Zitten. Wandelen. Lezen. Zijn. Mij compleet aan Haar overgeven. Nul druk. Met zeëen van tijd. Niets moeten. Gewoon zijn. Meegaan met de golven van de zee. Die stroming.

En dat alles ondanks dat ik in mijn ovulatie-periode zit, de innerlijke zomer van mijn menstruatie cyclus, waarin ik normaliter net meer in een ik-heb-zin-om-sociaal-te-zijn-energie zit.




Die onvervulde kinderwens maakte me kwaad op dit fijngevoelige vrouwenlichaam


kinderwens coach - Anneleen Eygenraam - fertiliteitstraject - onvruchtbaarheid - fertiliteitscoach - zwanger worden - mama worden

Ik ervaarde weer die zachte bijzondere kracht van mijn lichaam. Van dit magische vrouwenlichaam die zoveel verdriet en ontkenning heeft gekend.


Die zoveel kwaadheid, vooral van mezelf heeft ontvangen toen ze me niet kon geven wat ik zo verlangde.


Toen dat kindje niet kwam en de bloedingen elke maand steeds weer. Toen onze kinderwens niet in vervulling ging. Nét door die fijngevoeligheid van dit vrouwenlichaam, zak ik zó gemakkelijk. Het ging zelfs weer zó vanzelf dat nadat ik de trap opwandelde naar de duinen en het strand toe, de tranen instant over mijn wangen begon te stromen toen ik de zee zag en al mijn zintuigen compleet aan stonden.


de zee - vruchtbaarheid - kinderwens - zachtheid - vrouwelijke energie

Elk haartje, elke cel van mijn huid schoot recht, stond open. Mijn tepels raakten compleet overdonderd en priemden hard door mijn tshirt. Mijn schouders, mijn hart, mijn buik, alles ontspande alsof ze het helemaal compleet weer kon herinneren.


Alles. Het verdriet en de ongeloofelijke pijn van alles wat was én is.

En die liefde en dankbaarheid van alles. En vooral om daar gewoon te zijn. Vol overgave. In alle zachtheid. Op de golven van de zee.


En ik kon alles weer her-inneren. Wie wat én waarom ik hier ben.



 

Toestaan wat er is soms zoveel moeilijker dan we denken. En soms is het nét wel zó eenvoudig als jezelf toestaan alle tijd te nemen.

Jij kan dat écht ook! Wil jij ook

—> .. je emotionele wereld zelf leren reguleren?

—> .. leren hoe je je emoties door je lijf kan laten stromen?

—> .. een veilig plekje kunnen creëeren waarin alles er kan zijn?

—> .. je overgeven aan je vrouwelijke zelf en al haar fijngevoeligheid?





Alle liefs!

Commentaires


bottom of page